Mesela onunla aynı evde yaşamak nasıl olurdu çok merak ediyorum. Mesela ben üşümüş eve gelince bana su torbası hazırlar mı ya da bir bardak sıcak çay verir mi? Mesela uyuyup kalmışsam üzerime battaniye örter mi? Mesela bunları ben demeden hissedip yapar mı? Ya da mesela ben koltukta yanında uzanırken bana hafifçe sarılır mı? Ya da evde dolanırken hiç ummadığım anda gözlerinin bana sevgiyle baktığını görmek nasıl olurdu? Bunları çok merak ediyorum. Biz aynı evde nasıl oluruz, tartışırsak veya kavga edersek nasıl barışırız ya da hangi konuda tartışırız veya tartışır mıyız? Mesela o kirli kıyafetlerini nereye koyar, eşyalarını düzgün kaldırır mı? Mutfak alışverişini yapar mı ya da nasıl yapar? Ne yaşarsak yaşayalım ertesi sabah beni yeniden sever mi? Belki bu soruları kendime çevirmeliyim. Mesela o eşyalarını dağınık bıraksa, bazen saatlerce sadece uzanıp yatsa, benle ilgilenmese, benle tartışsa, aksi olsa yine sever miyim onu? Aslında bunlar yaşanırken anlaşılır ve sanırım önemli olan her ne yaşanırsa yaşansın, sevgisini bilmemdir. Birinin yani onun sevgisi nasıl bilinir? Her insan tatsız anlar yaşayabilir ama o ilişkide baskın duygu nedir? Bunu düşünmek gerekir. Sevgisini içimde hissetmeliyim. Bunun içinde aslında sevgiyi önce kendi içimde hissetmem gerekir. Ben seversem sevildiğimi bilebilirim, sevgi benden geçerse onu tanırım. Baskın duygum sevgi ise ondan yansıyan da sevgi olur. Yani netice sevgi varsa aynı evde yaşamak güzel olurdu sanki. Hatta aynı evde eş olarak yaşamak nasıl olurdu? O benim kocam desem mesela, ay çok banal gibi tamam ama severken bunu demek ne hoş olurdu. Bir düşününce hoşuma gitti sanki. Dur biraz daha düşüneyim bunların nasıl duygular olduğunu.

Maya çayını alıp bu düşünceler içinde karşısındaki ormanın ruhunu seyre koyuldu. Düşünürken sürekli gülümsüyordu. Birden aklına onun yemek yapmak kolay iş sözü geldi, oysa kendisi yemek konusunda tecrübesizdi. İyi yapmasam da o sesini çıkarmaz, peki acaba ara sıra oda yemek yapar mıydı? Gülümsemesi iyice yayıldı, sanki yüzü değil tüm hücreleri gülümsüyordu. Sonra yüzünde utangaç bir ifadeyle bu düşündüklerim sıradan gibi biliyorum ama zaten hayatı güzelleştiren bu sıradan şeyler değil mi? Sonrasında bardağını bırakıp, arkasına yaslandı ve bu düşünceler içinde gözlerini kapadı.

MASAL TADINDA BİR GERÇEKLİK hikayesi..