Meditasyon..

Beynin şüpheye düşürmesine izin vermeden, zihnin gözüyle bedenin içini gözleyin, yani bedeni tarayın, zorlamadan ve hafifçe ne var ne yok bakın içeriye.

Aşağıdan ayaklardan başlayarak tüm bedende yukarı doğru çıkın, önce dış sonra iç kısmı hissedin, eksik gedik varsa zihnin gözüyle düzeltin ve sırayla yukarı çıkın. Tüm bedene iç gözünüzle içsel ve dışsal bakın. Bunu hızlı veya yavaş yapmanız önemli değil, önemli olan bütünlüğünüzü hissedebilmektir. İlk yapışlar acemicedir ama önemli olan farkındalık ve tanışmadır. Zamanla bir dakikada, belki saniyede tüm bedeni anda hissedip takip edebilirsiniz.

Sadece rahat olun, hissettiklerinizden sürekli şüphelenmeyin, olduğu kadar hissedin ve geçin.

Neticede başa kadar çıkın, sonra zihninizi ve iç gözlerinizi rahat bırakın, dinlensin, o dinlenirken organlar hücreler de dinlensin, onarılsın.

Gözlerinizi açmadan önce zihninizle bedeninize şu komutu da verin; onarılması gereken yerler özellikle her gece uykuda onarılsın, desteklenmesi gerekenler desteklensin. Zaten öyledir aslında, uykuda beden denilen biyolojik makine sürekli onarılır.

Bu arada, tüm bunları yaparken, nefesinizi öncesinde sakinleştirin ve bedende zihnin gözleriyle dolaşırken sakin- yavaş- derin nefesler alın, zorlamadan. Tüm organları nazik emin nefeslerle süpürün, temizleyin, tıpkı denizdeki dalganın kıyıyı temizlemesi gibi ve  istediğiniz aralıklarda bunu tekrar yapmak üzere gözlerinizi açın.

20180930_173558

Yaşam haktır..

Yaşam haktır her can taşıyana, günü gelince ölümün de hak olduğu gibi. Herkes hakkını istediği gibi kullanır ama ölümün grevi olmamalı diye düşünüyorum çünkü bu, yani konu ne olursa olsun, ne kadar haklı olursa olsun, açlık grevi, ölüm orucu gibi durumlar içeri dönmüş şiddettir. Kişinin içine dönmüş şiddet en az dışarı dönmüş şiddet kadar önemli ve anlamlıdır. Altında çok derin duygu durumları vardır. Bu herkesin kendi bedeni, yaşamı, can’ıyla ilgili kişisel kararlarıdır ama sadece üzücü bir durumdur.

Üzme..

Bugün bir şeyi yeniden fark ettim, bence çok önemli; biz ve başkaları var, biz yani ben dediğimizin içinde asıl ben ve başka birileri- bir şeyler var, sistemler, organlar, hücreler, mikroorganizmalar vs vs yani simbiyotik hayatlar. Herkes ve her şey sürekli birbiri ile temas içinde.

Böyle bir sistemde yaşıyoruz (yaşamak dediğimizin ne olduğu da muamma ama neyse), yaşarken hep o ne yaptı ben ne yaptım? Gibi olanları yorumluyor ve başımıza geleni kaldırıp kaldıramadığımıza göre bazen acı çekip, kederleniyor, bazen de o dosyayı kaldırıp umursamıyoruz, böyle şeyler işte.

Şimdi asıl mesele; belki fark etmiyoruz ama biz ne yaparsak yapalım kendimize yapıyoruz, başkalarına değil, asıl konu bu. Birileri bize bir şey yaptığı için kırılıp üzülüyoruz, keder- acı çekiyoruz veya başkasına eziyet ediyoruz, kendimizi her şeyin hakimi, hükümdar falan sanıyoruz, oysa hiç hakkımız yok çünkü özgür irade var, kimse istediğimiz gibi davranmak zorunda değil.

Her zaman olduğun gelişim düzeyinde şuna bak; kalbinde bile isteye birine kötülük yapmak var mı? Eğer varsa bu sıkıntı, farkındaysan ve dönüşmeye hazırsan bunu mutlaka toparla, davranışını değiştir, neden böyle yaptığını düşün, af- özür dile vs ve yoluna devam et ama bir daha bu davranışı yapmamak üzere.

Öbür türlüsü, yani kendine çektirdiğin acı- eziyet çok önemli, kendine eziyet etme, kırma, dökme, bunu yapma ve asıl dilediğin özür önce kendine, sakın kendini üzme.

Screenshot_2019-12-07-14-22-33-1

Gözler..

Bu dönemde bedensel tedbirlerini al ama zihnini de koru. Gözlerimizde korku var, işte bu önemli. Oysa gözlerimizde güzel günlerin hayali okunmalı çünkü mutlaka geçecek, hayallerimiz hazır olmalı.

Maske..

Maskeli olmak; maske bir anlamda kendini saklamak, gerçeğini gösterememektir.

Ve maske aynı zamanda kendini dışarıdan izole etmek, korumak, saklamaktır.

Yine bir yönüyle maske, ben ve onlar diye ayırmaktır, dışarıdaki bana zarar verebilir demektir.

Kişilik olarak maskeli olmak, olduğun hali gösterememek, saklamak, gizlemektir ve toplum içinde herkes biraz maskelidir. Maskeli olmanın içinde kibir vardır. Ben ve onlar, ben önemliyim (kibir), korunmalıyım onlar tehlikeli demektir.

Maske konusu önemli, maskesiz günler dileğiyle 🙂

Gelişmişliğin ölçütü!

Toplum bilincinin gelişmişliğinin ölçüsü; çocukların yetiştiriliş şekli ve büyüklerine davranış şeklidir. (Kadınlar konusunu diyenler olacak ama bu ayrı mesele, onu geçiyorum çünkü alt konu).

Çocuklarını şefkatle büyütemeyen, büyüklerine saygı duymayan topluluklar ne kadar gelişmiş olursa olsun, insani olarak bilinçlenmemiştir.

Çocukluk ve ileri yaş, seninde geçtiğin ve kısmetse geçeceğin iki dönem, o yüzden sana nasıl davranılmasını istiyorsan öyle ol ve büyüklerin aktif yaşamın içinde olmasını her zaman takdir et! Çünkü unutma fiziki olarak istese de ayakta olamayanlar var ama işini görebilen, hala neşesini koruyabilen büyüklere hayranlık ve saygı duy!

Çocuklar içinse, gerekirse senin çocukken göremediğin şefkati göster, koru, kolla onları.

İşte bu bilinci anlar ve uygularsan insan sıfatına giden yolda olursun.

Yaş, cinsiyet ötesinde insana, her CAN taşıyana değer ver.

Hipokrat yemininde; “Önce zarar verme (primum non nocere)” öğretilir, yani hiçbir CAN’a zarar verme, fayda sağlamasan da olur!

Netice; konuşurken davranırken, adil ve vicdanlı ol.