Ülkenin birinde Maya adında bir kız yaşarmış. Maya kendi halinde bir insanmış, bazen mutlu bazen mutsuz ve genelde mutsuz. Sıradan bir hayat yaşarmış.

Maya insanın ne olduğunu, bu dünyada neden olduğunu merak edermiş. Yıllar geçip büyüse de hep bir meraklı olarak kalmış “Meraklı Maya”..

Derken günlerden bir gün Maya, açık bir alanda yürürken, birden her yerden Rüzgar esmeye başlamış. Rüzgar öyle bir esmiş ki, Maya’nın onca yıldır biriktirdiği her bilgiyi alıp uçurmuş. Hemen her gün Maya bu açık alanda rüzgar’la temas etmiş.

Rüzgar işe önce onun tüm bildiklerini alıp götürmekle başlamış. Maya’nın her bildiği uçup gitmiş. Artık hayatında sadece Rüzgar varmış. Aylarca bildiğini sandıklarını silmiş ve sonra yine aylarca Rüzgar ona yeni bilgiler getirmiş. Yani önce pek çok şeyi Maya’dan alıp götürmüş ve sonra götürdüklerinden fazlasını getirmiş.

Maya her öğrendiği ile yenilendiğini fark etmiş, hayata başka türlü bakmaya başlamış. Zamanla şunu fark etmiş “Hayat güzelmiş, hayatta sahip olduklarından mutlu olmak uygunmuş ve sahip oldukları zaten ona bir süre eşlik edebilirmiş. Bu süreyi keyifli geçirmek, yaşamı güzelleştirenmiş”.  Artık Maya’nın daha mutlu bir hayatı varmış.

Maya, bu güzellikleri kendine veren Rüzgar’ı çok sevmeye başlamış. İşin aslı, onu ilk tanıdığı anda sevmeye başlamış. Bu duygusunu Rüzgar’a söylemiş. Rüzgar ona demiş ki “Bende seni seviyorum Maya, yalnız unutma Rüzgar tutulmaz. Benimle sadece birlikte esebilirsin ve tamamen sahiplenemezsin. Kimseye ait olamam, sadece bana eşlik edenle eserim ve sonra geçerim. Evrenin bir parçasıyım, aslında var olduğum bile şüpheli, belli koşullar altında var gibi davranırım. İstersen benimle sadece, olduğum sürece esebilirsin”.

Maya aslında bunu biliyormuş, yine de çaresizce onu tutabileceğini sanmış.  Bir zaman sonra anlamış, onunla sadece esebilir. Onu sadece eserek sevebilir.

Masalın sonrası henüz yazılmamış..

Ülkenin birinde Rüzgar’a aşık Maya adında bir kız yaşarmış..