İnsan..

Bazen insan ne kadar da iyi. Ve bazen ne kadar da kötü..

O yüzden insanlara çok takılmamalı. Çünkü insan, gerçekten sevmeyi bilmez. Bir cümleyle göklere yücelttiğini, bir bakışıyla yerlerde süründürür. İşte ona insan denir. O yüzden kimseye çok takılmamalı, takıldığını iyi tartmalı. Çünkü insan olumsuza odaklı.

İnsan, sürekli dalgalanan duygularına ve hiç sorgulamadığı toplum kurallarına göre hareket eden bir yapı. O yüzden her insana çok takılmamalı. Bazıları bizim için olmasa da olur olmalı.

Netice, güzelliğe odaklı insanlar da var bu dünyada, iyi insanlar var.

 

Tepe..

İnsan bir tepenin ortasında doğar. Yukarı çıkmak için çabalar. Biraz çıkar, tekrar düşer, hayat işte.

Tepeyi inmek zahmetsizdir, çıkmak emek ister. İki ileri bir geri gider, gelir.

Olur da tepeyi çıkarsa tüm vadi görünür olur, her şey çıkarken gördüğünden farklıdır.

O zaman anlar; aslında ne çıkan ne inen, ne yukarısı ne aşağısı var, sadece tepe ve onun üzerinde ha bire değişen şeyler var.