Hal..

Ne oldu, nasıl oldu da oldu hiç bilemedim ama bir duygu, bir akşamüstü geldi ve kalbime kondu. Onun ne olduğunu anlamam uzun zamanımı aldı.

O nasıl bir şeydi? Sanki kısmi bir delilik gibiydi, insanın bir an en tepede, bir sonrakinde en derinin de derininde olduğu bir duygu, ona duygu denemezdi, o bir haldi.

Büyük bir coşku, büyük bir acıyla her an el eleydi çünkü o bazen sakin ve bazen sert bir rüzgardı, hiç tutulmadı, sadece tutulmuş gibi yaptı.

Ve o rüzgarın şiddeti bazen artıp bazen azalsa da hep devam etti.

O aşktı.

Verdiğin her şeyin dışında, bunu yaşattığın için kalbim hep şükranla dolu olacak sana.

Neyi hissetmek isterdin?

Hep başkalarından istiyorsun ya o şeyi, mesela şefkati, acaba önce sen verebilir misin şefkati? Tabi önce istediğin kişiye, sonra istersen her şeye.

Ama tabi verebilmen için o şeyi, önce kendinde çoğaltman lazım.

Bu hissin herkeste olduğu kesin ama kullanılmadıkça zayıflamış veya belki içimizde daha derine saklanmış olabilir ama zemininde vardır, gerçekten istersen çıkar mutlaka.

Ve o çıktığında önce sana dağılır, bir düşünsene şefkat yağmurunda ıslandığını 🙂 muhteşem bir his. Ve tabi her içten fışkırıp gökten yağan şey gibi, o senden etrafına da yayılır. Yani mutlaka yağar şefkat, vermek istediklerine.

Ama sen onu önce çıkart, kendinde dolaştır ve kendini doyur, sonra göğe fırlat.

Dışarı verdiğin her şey gibi ama verir gibi yaptığın değil, kalpten verdiğin yani hesapsızca, her şey gibi önce yine sana yağar ve sonra istediğine ve daha da sonra herkese.

Tüm diğer istediğin hisler için de durum aynen geçerli.

motivational thoughts: GOOD,BETTER,BEST.NEVER LET IT REST...