Karar..

Sanıyoruz ki tek bir doğru karar var. Hep” doğru karar- doğru karar” diyoruz ama aslında neyi seçersek o doğru karar.

Bir şeye karar verirken yüzde yüz emin olmak istiyoruz, oysa hiç öyle olmuyor verilen kararlar. Her zaman yüzde elli birle bir şeye “evet” diyoruz, karar böyle veriliyor ve seçilen o oluyor. Yani %51, bu olunca tamamdır, bu rızadır, razılıktır. Zaten kararın böyle verildiğini anlarsak, seçimlerimizden memnun oluruz, yani razı oluruz, yani raziyet.

Olur, sev, tüm zamanlarda.

Kadın, adama sordu: “Seni sevebilir miyim?”

Adam: “Olur, sev” dedi.

Kadın: “Olur, seveyim.”

Adam: “Sev, tüm zamanlarda.”

                                  ———-

Kadın şimdi bu anıyı hatırlarken, hafifçe doğruldu: “Bazen ona çok kızsam da, o bana zamanın bir yerinde ‘Olur, sev, tüm zamanlarda’ dedi. Sevmem için alanımı sonuna kadar açtı. Onu severken, sevmenin; katlanmak değil, rıza göstermek olduğunu anladım.

Sanırım sevmek her haline eyvallah demek gibi. Sevmek, buna niyet etmek gibi.”

1DAVID-47.jpg