Bir şeyleri bırakmaktan bahsediliyor ya, insan kendiyle çalışınca şunu fark ediyor, bıraktığın şey başka insanlar, mekanlar, yerler değil, mesele bunlar değil, aslında insan kendindeki fazlalıkları bırakıyor. Bedenini, zihnini yoran, ruhuyla mesafesini açan yükleri bırakınca yapman gerekeni yapıyorsun. Yani başka insanlar, işler, yerler değil mesele, seni yoran kendindeki yükler, bazı duygular, bazı hisler vs, hani ruhunu ağırlaştıran, enerjini düşüren, geldiği kaynak saf olmayan hissedişler, yani onları bırakırsan, gerisini zamana bırak zaten, sabırlı olursan gerisini zaman halleder.