Sonbahar..

Sonbahar veda vakti, baksana ağacın yapraklarına, hepsi renk değiştirmekte, belli ki yakındır düşmeleri.

Sonbahar huzur zamanı, baksana ağaca nasıl sakin, hiç sorun etmiyor gibi düşen yaprakları. Mutlaka bir bildiği vardır ağacın, süsleri giderken huzurda kalabiliyorsa. Ağaç biliyor olmalı, dış süsler dökülürken için süslendiğini. Şimdi sonbahar, belli ki dışa takılmayıp içi düzeltip, süsleme zamanı.

sonbahar demek

Sonbahar eskiden hüzün demekti bana.. ilk gençlik yıllarımda. O zaman da yapımda buna müsait tabii..

Şimdi ise sonbahar olgunluk demek. Daha güzelleşmek demek, yüzünü okşayan, bazen arkandan sertçe vuran rüzgar demek.. yerde savrulan sıcak renkli yaprak demek.. bağdan gelen üzüm demek..ağaçlarda güneşin açısı ile değişen ışıltı demek.. küçük hırkalar, şallar..çoraplar demek..

Vee en önemlisi kalpte hala devam eden yaz sıcaklığı demek.. Ne mutlu sonbaharda “Sonbahar ruhu”nda olana.. Meali güzel olana, ışıltılı olana ve olgunlaşmış olana ve tabii ki bunun kendinde ve etrafında farkında olana..