Sadece bir adım at, zaten istesen de iki adımı aynı anda atamazsın. 🙂
bendenbanablog.com
Kuş sesi..
Ne zaman bir kuş sesi duysam içime bir umut doğar ve ne zaman bir kelebek görsem içimde an doğar.
Bedenli insan için hayat sonsuz değil. Ustalar çağlar boyunca; “geçmiş gelecek yok, sadece birbirine bağlanan anlar var” diyorlar.
Bu durumda anlardan oluşan akış ve yaşamın canlandırıcı gücü içimizde var olan umut, tek gerçek bunlar.
Kuşları ve kelebekleri yani umudu ve anı sevelim, es geçmeyelim çünkü yaşam dediğimiz onlar.
Şikayet etme, ya değiştir ya kabul et, gücün hangisine yeterse..
Bir yerden başlarsın..
Ray değiştiren trenler gibi, bir yerden başlarsın bu hayata. Başı yok, sonu yok, öyle diyorlar. Ee o zaman neden bu işkence! Tren sen, ray sen, yol sen, eziyet eden, eziyet edilen sen isen, değer mi buna? Artık kurban olma. Şimdi toprak ve havayı birbirine bağla! Maddenin içindeki manayı anla ve kendini ara. Sabah olmak üzere uyansana.
Ses..
Çok güzel şeyler oldu ve kötü şeyler, hayır aslında çeşitli deneyimler yaşandı. Ve hayat devam etti.
Şimdi her yerde çınlayan boşluğun sesi. Boşluğun bir sesi var, ilginç. Keyifli. Boşluğun sesi. Sessiz bir ses. Çok ilginç sessizliğin nasıl da güçlü bir sesi var.
Eksilt..
Bir şeylerden vazgeçersen her sorun çözülür. Mesele tuttuklarından vazgeçer misin? Çünkü eksiltirsen sorun çözülür.
O his..
Son birkaç aydır içimde sanki bir şey eksikti, dün gece onu tekrar buldum. Neşeye benzer bir coşku hali.
Bunu fark ettiğimde aldığım her nefesle yavaşça içime çektim. Abartılı değil, sakin dingin bir duygu. Belki her şeyin benden çıktığını fark etmek gibi.
O his olunca her şey daha iyi, cümlem daha iyi, içim daha iyi, sevgim daha iyi, netice hayat daha iyi.
Şükür..
Çok şükür o öldü. Şimdi kalbinden çıkarıp göm onu.
İç- dış..
Şeftalinin dışı yumuşak içi sert, hindistancevizinin dışı sert içi sıvı. Bazı insanlar gibi. 🙂 Yani dış görünüşe aldanma.
Dua gibi..
Bir anlasam, ah bir bilsem; kalplerin merkez olduğunu ve sadece oradan sorumlu olduğumu, sadece orayı kontrol edebileceğimi anlasam.
İnsan her zaman bir şeyler yapar, söyler, karışır, karıştırır, müdahale eder ama çok aldırma, kalpte ne olduğu önemli. Onlar konuşsunlar, aslında sadece kalbin niyeti önemli.
Bunu hep masumca yapsam, evimde olsam. Kalbim evim. O yanıltmaz. Kimse için kötülük istemez, haklarında konuşmaz, yalan söylemez, adildir. Kalp hayata gelme vesilelerini en iyi şekilde yapmanı, mutlu olmanı ister. Kalp, evini temiz tutarsan, mutlu olacağını, mutlu olursan bunun senden yayılacağını bilir. Gerçi mutsuzken de yayılır ama kimseye faydası olmaz. Vesileleri görüp, mutlu olursan hem alır hem verirsin ama zerafetle.
Kalp evinin mayası masumiyet. Oranın ırmağının çağlayarak akması için, kaynağın temiz olması gerek. Yani masumiyet.
Kalpler çoğu zaman çer çöp dolar. Çer çöp, kalbin gerçek malzemesi değil. Yamadır onlar. Kaynağı geçici olarak kapatan tıkaçtır onlar. Ama istersen temizlenir. Yalnız temizliği bir kereye mahsus değil. Kalp öyle bir ev ki, her gün temizliği gerekir. O zaman çer çöp azalır ve asıl malzemesi dolar. Yani masumiyet.
Ahh bir anlasam, başkalarına takılmasam. Kalbimi saf olana bağlasam. Kalpteki kaynağın da kaynağına bağlansam. Ve sadece oradan olsam. İçeri ve dışarı akan benden bana olsa. Kalbe bağlanarak her anda ferah olsam ve her anda ferah olsan.
Bendenbana 