tuhaf bir şey..

Ne tuhaf, önce bir şeyin sırf varlığı yetiyor mutlu olmaya.. Bu uzun süre böyle devam ediyor. Ve bir an geliyor ki, o yetmiyor sana sanki. Daha fazlası var ve onu istiyorsun, mutlu olmaya. Sanırım durum böyle. Vee şu duygu zeminde sürekli oluyor aslında, “iyiki var”, hamdolsun varr. Öyleyse niye yetmiyor “Varlık” insana..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s